Mən XX əsrin sonuncu nümayəndələrindənəm. Sovet dövrünü görməmişəm, amma ondan sonrakı illər uşaqlıq yaddaşımda kifayət qədər aydın qalıb. Ölkəmiz SSRİ əsarətindən çıxandan sonra hər şey alt-üst olmuşdu. Bütün sahələrdə olduğu kimi, bu vəziyyət kitab sənayesindən…
İnsanların bir-birinin evinə xəbərsiz getdiyi dövrü görən son nəslin nümayəndəsiyəm. Evlər hər an kimsə gələcəkmiş kimi səliqəyə salınar, süfrəyə qoymaq üçün şirniyyatlar hazırda gözləyərdi. Çünki o dövrdə qapının qəfil döyülməsi heç də təəccüblü deyildi. Bu…
Universitet illərim haqqında düşünəndə ilk xatirimə gələn layihələr, qiymətlər və ya imtahanlar olmur. İnsanlar olur. O insanların içində isə yaddaşımda ən çox iz buraxanlar müəllimlərimdir. Mənə dərs deyən çox müəllim olub. Elələri olub ki, təhsilə…
Doğma yer nədir? Ata-baba kökünün bir torpağa bağlı olması, yoxsa genetik yaddaşımızın bizi o məkana çəkən görünməz cazibəsi? Bəlkə də “doğmalıq hissi” dediyimiz duyğu, genlərimizdə nəsillər boyu ötürülən “məkan kodu”nun təzahürüdür. İnsanın davranış və həyat…
Azərbaycanın bölgələri arasında ən sevdiyim və fürsət düşdükcə getdiyim rayon Şəkidir. Şəkini xatırlayanda isə ilk ağlıma gələnlərdən biri Xan sarayının qarşısındakı tütək çalan babadır. Açığı, tütək səsini gündəlik həyatda o qədər də sevmirəm. Televizorda qarşıma…
Hər kəs roman oxuyarkən orada öz maraq dairəsini və ya ixtisasını daha tez görür. Məsələn, bir psixoloq “Cinayət və cəza”nı oxuyarkən əsərdəki psixoloji hadisələri daha rahat dərk edir. Bir iqtisadçı qəhrəmanın nə dərəcədə kasıb və…
Həyatda qarşıma həm yaxşı, həm də pis insanlar çox çıxıb. Amma son bir ildə əməyimdən sui-istifadə edib onu öz adına çıxaran insanlarla həddindən artıq çox qarşılaşıram. Görünür, yaşadıqlarım hələ də mənə kifayət qədər dərs olmayıb.…
Hər bir valideyn övladının tərbiyəsi ilə özünəməxsus şəkildə məşğul olur. Mənim anamın da mənə uşaqlıqdan ən çox tapşırdığı, hətta ciddi şəkildə tənbeh etdiyi əsas məsələ evin söhbətini bayırda danışmamaq, amma bayırda baş verən hər şeyi…
Bu yaxınlarda yaradıcılığını böyük maraqla izlədiyim memarlardan olan Abdul Hüseynovla söhbətimiz zamanı o, mənə tələbəlik illərimdən unutduğum bir məqamı xatırlatdı. Universitetdə oxuduğumuz illərdə müəllimlərimiz bizə tez-tez memarlıq jurnallarına abunə olmağı və oradakı layihələri diqqətlə araşdırmağı…
Təbiətin elə sehrli hadisələri var ki, onları nadir hallarda görünür və bir dəfə göründümü, insanın yaddaşından silinmir… Bu qış Bakının sehrli dumanı da belə idi. Dənizlə dumanın bir-birinə qarışması, binaların yox olması… Şəhər sanki öz…