Xarici memrların həyat və yaradıcılıqlar
Həyatda qarşıma həm yaxşı, həm də pis insanlar çox çıxıb. Amma son bir ildə əməyimdən sui-istifadə edib onu öz adına çıxaran insanlarla həddindən artıq çox qarşılaşıram. Görünür, yaşadıqlarım hələ də mənə kifayət qədər dərs olmayıb. Çünki eyni vəziyyətin içində təkrar-təkrar özümü tapıram. Bəlkə də…
Bu yaxınlarda yaradıcılığını böyük maraqla izlədiyim memarlardan olan Abdul Hüseynovla söhbətimiz zamanı o, mənə tələbəlik illərimdən unutduğum bir məqamı xatırlatdı. Universitetdə oxuduğumuz illərdə müəllimlərimiz bizə tez-tez memarlıq jurnallarına abunə olmağı və oradakı layihələri diqqətlə…
Yaxşıyla pis, xeyirlə şər, sevgi və nifrət haqqında çox düşünürəm. Amma bu düşüncələr məni heç vaxt bir nəticəyə gətirib çıxarmır. Çünki həyatım boyunca bütün varlığı ilə tamamilə pis və ya tamamilə yaxşı olan bir insanla qarşılaşmamışam. Bəli, mənə qarşı səbəbsiz yerə çox yaxşı davrananlar da…
“İşıq-kölgə” ifadəsini eşidəndə ilk ağlıma gələn insan ilk memarlıq müəllimim Kazım Ağabəyov olur. İşıq-kölgə anlayışının memarlıqda nə qədər vacib olduğunu ilk dəfə ondan öyrənmişdim. Hətta universitetin birinci semestrində “Memarlıq kompozisiyasının əsasları” fənnində üzərində ən çox dayandığımız…
Problem ondadır ki, mən çox hissiyyatlıyam, yoxsa başqaları çox hissiyyatsızdır? Düşünürəm ki, empatiya insana verilə biləcək ən böyük əzablardan biridir. Amma həmçinin bu xüsusiyyət insanın ətrafındakı detalları daha dərindən görməsinə səbəb olur. Memar kimliyimlə deyə bilərəm ki fərqli memarlıq…
Mənim ən sevdiyim yazıçılardan biri Corc Oruelldir. Onun düşüncə gücü qarşısında heyran qalmamaq mümkün deyil. Təsəvvür edin bir insan roman yazır və o romanda yarım əsr sonranı təsvir edir. Biz hansımız beş il sonranı onun qədər dəqiq təsəvvür edə bilirik? Sərhədsiz təxəyyül gücünə malik insan…
Bəzən düşünürəm ki, yazı ilə insanın şəxsiyyəti arasındakı əlaqə, şəhərlərin binaları ilə insanların həyatları arasındakı əlaqəyə bənzəyir: görünən hissə sadədir, amma altında fikir, məna və tarix yatır. Elə memarlıq da eyni şəkildədir: ilk baxışda sadəcə daş və poladdan ibarət strukturlar kimi…
Bina, bir xalqın ağrısını, tarixini və xatirələrini öz divarlarında daşıya bilir. Tarix boyu bir çox abidələr inşa edilib və məhv olub, lakin elələri var ki, dağıntı içində belə danışmağa davam edir. Bu yazıda sizi belə bir binanın “Genbaku Dome”un hekayəsinə aparacağam. Çünki bu bina adi tikili…
Texnologiyanın sürətləndirdiyi dünyada hər şey sadələşməyə can atır. Reklamlar, interyerlər, hətta münasibətlər belə minimalizmə doğru çəkilir. Və bu sadəlik içində bir sual yaranır. “Niyə sadəliyə maraq bu qədər artır?” Niyə artıq danışmayan, sükut içində dayanan strukturlar bizə “estetik”…
Diqqət etmisinizmi, təbiətdə nə mükəmməl düzlükdə bir xətt var, nə də tam 90 dərəcəli bucaq və ya ideal çevrə. Hər şey sərbəstdir, axıcıdır, öz-özünə yaranıb inkişaf edir. Və qəribə olsa da, məhz bu qeyri-dəqiqlik bizə daxili rahatlıq gətirir. İnsan isə çox vaxt bu təbiiliyin əksinə gedir. İstər…
