Təbiət insanın ehtiyaclarını ödəyən mənbədir, yoxsa öz dəyəri və mənası olan müstəqil bir varlıq? Tarix boyu biz ona daha çox maddi baxışla yanaşmışıq: meşələri kəsib, çayların axarını dəyişdirib, yeraltı sərvətləri tükəndirmişik. Hər şeyi “istifadə ediləcək…
Biz evimizdə bir əşyanın yerini dəfələrlə dəyişir, ona ən uyğun küncü axtarırıq. Bu kiçik dəyişikliklərdə belə, həyatımızın axarını, ruhumuzu və komfortumuzu nəzərə alırıq. Bəs niyə böyük miqyasda, bir bina tikilərkən eyni diqqəti göstərmirik? Niyə şəhərsalmanı…
Şəhərlər sadəcə fiziki məkandan əlavə, həəmdə insanlığın kollektiv yaddaşı, ictimai münasibətlərin, iqtisadi güclərin və mədəni kimliyin təzahürüdür. Şəhərlər, minillər boyu sosial, mədəni və texnoloji təsirlərlə daim yenilənərək formalaşıb. Təbiətin qoynunda, çay kənarlarında başlayan məskunlaşma arzusu,…
Modern həyatın ritmi sürət, səs və tələskənlik üzərində qurulub. Şəhərlər isə bu ritmin rezonansı ilə genişlənir, böyüyür, sərtləşir. Beton, asfalt, şüşə… İnsan özünü qorumaq istədikcə, təbiəti özündən uzaqlaşdırdı. Sanki daha az torpaq görmək, daha çox…
İnsan, var olduğu gündən bəri bir damın altına sığınma ehtiyacı ilə yaşayıb. Amma bu ehtiyac fiziki qorunmaqdan əlavə; həmdə məna, dəyər, sabitlik axtarışıdır. Çünki ev, sadəcə kərpicdən, betondan ya da taxtadan ibarət bir quruluş deyil…