İbtidai dövürdə dünyanın və yaşayışın necə olduğunu heç təsəvvür etmisiniz? İnsanların hələ daimi yaşayış məskəni qurmadığı, yemək tapmaq üçün daim köç etdiyi, mağaralarda yaşadığı o dövrlərdə yaşamaq istərdiniz? O dövrlərdə bir rayondan digərinə getmək bəlkə də bir həftə çəkirdi. İndi isə maşınlar…
Bu gün ev alarkən və ya təmir etdirərkən bir çox detalı nəzərə alırıq – dizayn, rənglər, materiallar… və əlbəttə, səs izolyasiyası. Artıq demək olar ki, hər kəs qonşulardan gələn səslərin narahatedici ola biləcəyini ya əvvəlcədən bilir, ya da yaşaya-yaşaya öyrənir. Amma heç düşündünüzmü, niyə bu…
Ənənəvi tərifə görə memar, binaları dizayn edən mütəxəssisdir. Amma gəlin bir az fərqli baxış bucağından baxaq… Fikrimcə, memar hərəkəti dizayn edən şəxsdir. Memar sadəcə divarları, pəncərələri, damı yerləşdirmir, həyatın necə axacağına, insanın harada dayanıb haradan davam edəcəyinə qərar verir…
Bina, bir xalqın ağrısını, tarixini və xatirələrini öz divarlarında daşıya bilir. Tarix boyu bir çox abidələr inşa edilib və məhv olub, lakin elələri var ki, dağıntı içində belə danışmağa davam edir. Bu yazıda sizi belə bir binanın “Genbaku Dome”un hekayəsinə aparacağam. Çünki bu bina adi tikili…
Texnologiyanın sürətləndirdiyi dünyada hər şey sadələşməyə can atır. Reklamlar, interyerlər, hətta münasibətlər belə minimalizmə doğru çəkilir. Və bu sadəlik içində bir sual yaranır. “Niyə sadəliyə maraq bu qədər artır?” Niyə artıq danışmayan, sükut içində dayanan strukturlar bizə “estetik”…
Biz çox vaxt yaşayış yerimizi seçərkən praktik meyarlara əsaslanırıq, bina neçə mərtəbədən ibarətdir, lift varmı, yetəri qədər gün işığı düşürmü, yaxınlıqda market varmı… Amma bir detal var ki, onu nadir hallarda dəyərləndiririk: mənzərə. Gözümüzün hər gün gördüyü dünya, ruhumuzun içində qurduğu…
Heç düşünmüsünüzmü, insanlar niyə müəyyən yerlərdə məskunlaşıb? Tarixə baxanda görürük ki, insan ilk növbədə suyun ardınca gedib. Çünki su təkcə həyat mənbəyi deyil, həm də yönverici bir qüvvədir. Harada ki su var idi, oradanda həyat başladı. Ən qədim dövrlərdə insanlar təbiətin verdiklərinə…
Şəhərlər bizi dəyişir, ya biz dəyişdiyimiz üçün şəhərlərə sığınırıq? Böyük şəhərlərdə hər kəs tələsir. Kimisi vaxtla yarışır, kimisi taleyilə. İnsanlar bir-birinə görmədən yanından keçir, baxışlar boşluğa dikilir, səslər bir-birini eşitmir. Amma hər kəsin içində danışmaq istəyən bir şəxs var…
Son illər evlərimizdə ən çox yayılan dəb stillərindən biri minimalizmdir. Bu stil indi daha çox sevilir. Niyə? Çünki minimalizm yorğun ruhların istirahət məkanıdır. Həyatı sürətlə axan, hər günü planla dolu olan insan axşam evinə gələndə onu nə səs, nə də xaos qarşılasın istəyir. Gözlər və zehin…
Bir yerdə oxumuşdum: “Yaşadığın şəhərin sakini o vaxt sayılırsan ki, artıq o şəhərdə keçirilən tədbirlərdə iştirak etmirsən. Küçə konsertlərinə getmirsən, bayram tədbirləri artıq səni o qədər cəlb etmir. Festivallar sənə sadəcə xaos kimi görünür” Bu hallar səndə baş verirsə, səni təbrik edirəm –…
